Małżoraczek - JuraPark Krasiejów

Małżoraczek

Nazwa i pochodzenie

Małżoraczek to maleńkie stworzenie, którego rozmiary zwykle nie przekraczają kilku milimetrów. Kolosem wśród tej gromady skorupiaków jest gatunek Gigantocypris agassizi – mierzy nawet do trzech centymetrów. Kopalniani przodkowie byli jeszcze więksi (choć mniejsi od własnych plemników!) – co jest naturalne, bo wówczas fauna i flora były okazalsze Wiadomo, że te stawonogi żyły już w kambrze. Na ich mikroskamieniałości natrafia się w bardzo wielu miejscach, między innymi na terenie Krasiejowa, gdzie współwystępują ze szczątkami lęgni ramienic.

W polskiej nazwie zawierają się dwa inne wodne zwierzęta: małża i rak. Małżoraczek przypomina pierwsze z nich wyglądem pancerza, natomiast drugie – chętnie na niego poluje. Uniwersalna nowołacińska nazwa to Ostracoda (zaczerpnięta z greckiego ostrakōdēs) i wskazuje po prostu na muszlę.

Żyjątko egzystuje w bardzo różnych warunkach, zarówno wodach słodkich, jak i słonych. Uważa się, że aż do karbonu małżoraczki ograniczały swą obecność jedynie do obszarów morskich – zaś okazy krasiejowskie, z późniejszych okresów, były stworzeniami bytującymi w akwenach słodkowodnych.

Wygląd

Małżoraczek zwykle tkwi szczelnie zamknięty pomiędzy dwiema identycznymi klapami muszli (oddycha nią oraz całym ciałem). W miarę potrzeby rozwiera “wrota” i wtedy można ujrzeć (choć trzeba mieć dobry wzrok) maleńkie, blade, jednolite ciałko z odnóżami i czułkami. Kiedy muszla wypełni swój los (małżoraczek rośnie!) – rozpada się, a na jej miejscu tworzy się nowa. Nie powstaje więc na niej zapis w postaci linii przyrostowych.

Pożywienie

Małżoraczek nie był i wciąż nie jest wybrednym konsumentem. Odżywia się bowiem resztkami organicznymi. Nie pogardzi więc rozkładającymi się pozostałościami po zwierzętach, roślinach czy glonach. Zatem pełni ważne funkcje w przetwarzaniu materii w przyrodzie. Można go nazwać wodnym sanitariuszem.