Polonosuchus - JuraPark Krasiejów

Polonosuchus

Nazwa i pochodzenie

Polonosuchus reprezentował rodzinę rauizuchidów, najpotężniejszych i wysoko rozwiniętych przedstawicieli rzędu rauizuchów. Nazwa gada wywodzi się z łaciny inspirowanej językiem starożytnych Greków. Pierwszy człon, polono-, odnosi się do kraju, w którym znaleziono po raz pierwszy jego szczątki, czyli – oczywiście – Polski (Polonia). Drugi zaś, -suchus, wskazuje na gady pokrewne krokodylom lub przypominające je wyglądem. Termin pierwotnie oznaczał egipskiego boga o głowie krokodyla – Sobka. 

Stwór w odróżnieniu od amerykańskiego postozucha (bardzo do niego podobnego) występował w późnym triasie na terenie dzisiejszej Europy. Elementy szkieletu tego pradinozaura zostały odkryte w Krasiejowie w 2000 roku (przy dużym udziale zdolnego licealisty). Przez pierwsze lata uważano go za teratozaura.

Wygląd

Polonosuchus odznaczał się dużą czaszką z mocarnymi szczękami, które wypełniały dość długie i ostre zęby. Uważa się, że jego szczęki były luźne, dzięki czemu atakując ofiarę ześlizgiwały się z pancerza i trafiały w miękkie rejony ciała.Głowa stworzenia przypomina najbardziej drapieżnego dinozaura, o imieniu Tyrannosaurus. Jednak odkryty w Krasiejowie gad był nieporównanie starszą formą, poza tym nie stąpał na dwóch odnóżach, lecz czterech. Tylne kończyny miał ustawione pionowo. Łapy miały pięty, które u poruszających się na piętach dinozaurów już nie występowały. 

Długi masywny ogon pomagał gadowi zachować równowagę.

Pożywienie

Ostre zęby i potężne szczęki wyraźnie dają do zrozumienia, że zwierzę to było mięsożercą. Polowało na inne gady. Prawdopodobnie szybko biegał, w czym pomagały mu nogi znajdujące się pod tułowiem. Zatem ścigał potencjalne źródło pożywienia. Zapewne były nim m.in. aetozaury, które żyły z polonosuchusem w tym samym czasie i na tych samych ziemiach.