Silezaur - JuraPark Krasiejów

Silezaur

Nazwa i pochodzenie

Silezaur, żyjący w późnym triasie. Jeden z jego gatunków nosi łacińską nazwę Silesaurus opolensis. Nawiązuje ona do miejsca, w którym natrafiono po raz pierwszy na jego szczątki. Pierwszy człon odnosi się do Śląska, drugi – Opola, stolicy tego regionu. Jest to więc “śląski gad z Opolszczyzny”. Najwięcej kości przedstawicieli tego gatunku znaleziono w podopolskim Krasiejowie, w byłej kopalni iłów. Silezaur, obok stworzeń odkrytych w Argentynie, uważany jest za najstarszego dinozaura, jakiego udało się zrekonstruować – żył około 230 milionów lat temu. Stanowiska silezaura odkryto także w Woźnikach koło Częstochowy.

Wygląd

Silesaurus opolensis mierzył 2-2,5 metry długości, wzrostem sięgałby dorosłemu człowiekowi do pasa. Przednie łapy gada były znacznie wydłużone. Fakt ten oraz odnalezione ślady świadczą o tym, że zwierzę podczas żerowania poruszało się na czterech kończynach. Robiło to w sposób lekki i płynny; stąpając, opierał się wyłącznie na środkowych palcach delikatnych dłoni. Przy utrzymaniu równowagi pomocny był długi i mocny ogon. Podrywając się do biegu, gad wstawał na dwie łapy i pędził jak struś.

Pożywienie

Silezaur w wyniku ewolucji zrezygnował z diety wyłącznie mięsożernej, pożywiał się więc niemal wyłącznie roślinami. Jego zęby nie były ani ostre, ani spiczaste, lecz – tępe i trójkątne; służyły do przeżuwania miękkiego pokarmu pochodzenia roślinnego; być może uzupełnieniem jadłospisu były drobne okazy zwierzęce. W poszukiwaniu pokarmu gady te przemieszczały się stadnie.