Metopozaur - JuraPark Krasiejów

Metopozaur

Nazwa i pochodzenie

Metopozaur to rodzaj wywodzący się z labiryntodontów, archaicznych płazów żyjących w późnym triasie. Określa go łacińska nazwa Metoposaurus, w której zaznaczono dużą głowę zwierzęcia, nazwanego dość nieściśle jaszczurką. Masowy grobowiec owych płazów odkryto w nieczynnej kopalni iłów w pobliżu Krasiejowa, w powiecie opolskim. Z tego stanowiska pochodzi – o czym zaświadcza jego nazwa – gatunek Metoposaurus diagnosticus krasiejoviensis; odtworzony szkielet okazu można podziwiać w krasiejowskim juraparku. Stworzenie występowało na terenie Europy Środkowej.

Wygląd

Mierzący dwa metry długości metopozaur żył w środowisku wodnym, zasiedlając starorzecza, rzeki o słabym nurcie, jeziora, w tym także efemeryczne (wysychające okresowo). O dobrej adaptacji do życia w akwenach świadczy choćby wysoko rozwinięta linia boczna, która – obecna dziś u ryb oraz płazów ogoniastych – pozwala zwierzęciu wychwycić sygnały dotyczący kierunku i siły prądu wody. Prymitywnego płaza – wypartego przez krokodylomorfy – cechowały duża, spłaszczona głowa, para osadzonych blisko nozdrzy ślepi, błoniaste łapy i duży, usprawniający sterowność ogon. Paszczę zwierza wypełniały zęby przypominające szpilki, którymi stworzenie rozdrabniało pokarm. 

Pożywienie

Zwierzę żywiło się rybami – i być może, okazjonalnie, innymi istotami wodnymi – czatując na nie przy dnie lub w pobliżu linii brzegowej. Dawniej sądzono, że masywny pas barkowy i ciężka głowa stanowiły obciążniki, ułatwiające przydenne żerowanie. Zakładano również, że płaz otwierał otwór gębowy i zasysał ofiary wraz z wodą.